به مناسبت انتشاریکصدمین شماره نشریه پنجره ایرانیان

پنجره ایرانیان: سال‏ ها پیش جوانی به دفتر من آمد. در آن روزها شاید 4 یا 5 سال از شروع به کار ما در این صنعت می‏ گذشت.
  • سه شنبه 6 بهمن 1394 ساعت 9:56

این جوان که چهره ‏ای مصمم داشت و آینده ‏ای درخشان در ناصیه ‏اش هویدا بود، می ‏خواست تصمیم خود را برای راه‏ اندازی نشریه ‏ای تخصصی در صنعت با من در میان بگذارد. مدت‏ ها بود خلا یک رسانه اختصاصی را احساس می‏ کردم. از همان ابتدا به اهمیت این کار پی بردم و ضمن تشویق وی، پشتیبانی خود را از این تصمیم اعلام کردم. در آن روزها که صنعت یو.پی.وی.سی در ابتدای راه خویش قرار داشت، مناسب‏ ترین زمان برای تولد چنین نوزادی به نظر می ‏رسید و هوشمندی این جوان ستودنی بود.

برای مشاهده فایل پی دی اف کلیک کنید.

دقیقا هشت سال از آن روز می‏ گذرد. این جوان تصمیم خود را عملی کرد، و در تمام این سال‏ ها، جدیت و سختکوشی خود را در خدمت تعالی این صنعت قرار داد؛ تا به امروز که صدمین شماره آن به زیور طبع آراسته می‏ شود. امیر شیری در تمام این سال‏ ها نشریه پنجره ایرانیان را به یکی از اجزاء جدایی ‏ناپذیر این صنعت تبدیل کرده است.
پنجره ایرانیان با ارتباطات وسیع خود با افراد و بخش ‏های مختلف این صنعت، که خود نشان از روابط عمومی بسیار بالایی داشت، به‏ نوعی توانست با لایه ‏های مختلف این صنعت ارتباط برقرار کند و اعتماد و احترام بسیاری از بزرگان این صنعت را به خود جلب کند. این نشریه نشان داد که صرفا سود حاصل از آگهی را مد نظر ندارد، بلکه دغدغه ‏های این صنعت را تشخیص داده و رسیدگی به آنها را بر خود فرض دانسته است. از بررسی عملکرد صد شماره پنجره ایرانیان می ‏توان دریافت که آزادسازی جریان اطلاعات، فرهنگ‏ سازی و آگاهی‏ رسانی دغدغه آن بوده است. در این هشت سال شاید کمتر رویدادی، اعم از سمینار و همایش و مراسم و جلسات مختلفی در این صنعت برگزار شده که پنجره ایرانیان در آن نماینده‏ای نداشته باشد.
هنگام تولد پنجره ایرانیان که همزمان بود با آغازین سال‏ های این صنعت، باری بر زمین بود که به دستی پرهمت و مبتکر نیاز داشت تا آن را بر دوش گیرد. در آن روزها بسیاری از شرکت‏ ها و مجموعه‏ های بزرگ و معتبر امروزی در حال ظهور و پیدایش بودند و نیاز مبرمی به معرفی داشتند و کلیت صنعت نیز محتاج فرهنگ‏ سازی بود. پنجره ایرانیان از همان روزها کوشید تا وسیله و رسانه ‏ای باشد برای پاسخ دادن به این نیازها.
البته بودند مجلاتی که هر کدام تلاش ‏هایی را در این زمینه به خرج دادند، ولی به‏ نظر، هیچکدام آهستگی و پیوستگی رهرو بودن را نیاموخته بودند، تند آمدند و خسته رفتند. دیگرانی نیز که در این میان فعال بودند، رویکردی تخصصی به موضوع پنجره نداشتند و کل حوزه ساختمان را پوشش می‏ دادند.
باری، صداقتی که در سیمای آن جوان احساس کرده بودم، خود را طی این سال‏ ها به اثبات رسانید. خوشحالم که در قضاوت آن روز خود خطا نکرده بودم؛ چراکه در تمام این صد شماره خط مشی این نشریه تغییری نکرده و ضمن طی کردن سیری صعودی بر عهد نخستین خود با این صنعت پایبند مانده است. هرچند این سخن، هرگز به معنای درجا زدن و اسیر روزمرگی شدن نیست. پنجره ایرانیان در این هشت سال با درک نیازهای روز و به اقتضای تحولات شکل گرفته، شیوه‏ های کاری خود را برگزیده و کوشیده است با ابزار روز به مواجهه با نیازها و مسائل روز برخیزد. با این همه هرگز نگاه جامع و فراگیر خود را به کلیت صنعت در و پنجره از دست نداده است.
پنجره ایرانیان که در آغاز در قالب نشریه‏ ای چاپی فعالان این صنعت را مخاطب خود قرار می ‏داد، با اهمیت یافتن رسانه ‏های دیجیتال، به ‏سرعت وبسایتی توانمند را نیز به مجموعه خود اضافه کرد و از این طریق ضمن پوشش دادن طیف وسیع‏ تری از همکارانمان در اقصی نقاط کشور، بر تنوع خدمات خود نیز افزود. همچنین به‏ واسطه دنیای مجازی و با طرح شعار "در لحظه خبردار شوید"، کوشید تا رسالت آگاهی‏ رسانی خود را پرقدرت ‏تر از گذشته دنبال کند. در پی ظهور پدیده ا‏ی نوین رسانه‏ ای، پنجره ایرانیان با بهره ‏گیری از همگی آنان، باز بر توانمندی خود افزود و امروز خبرنامه ‏های ایمیلی، کانال تلگرام و اینستاگرام این مجموعه در کنار یکدیگر بر قدرت نفوذ این رسانه افزوده ‏اند.
بخش ‏های مختلف این نشریه همواره مسائل روز و مبتلابه صنعت را از زوایای گوناگون کنکاش کرده است. اخبار، گزارش‏ ها، مصاحبه‏ ها و مقاله ‏های آموزشی و فنی هرکدام به‏ نوبه خود نقشی موثر در انجام رسالت آگاهی‏ رسانی پنجره ایرانیان بر عهده گرفته ‏اند.
رویکردها و مواضعی که این نشریه در طول این سال‏ ها اتخاذ کرده، همه در راستای ارتقای صنعت و از سر دلسوزی بوده است. روزی نگران از افول کیفیت، نسبت به شکستن قیمت‏ ها هشدار داد و گوشزد کرد که مبادا در این صورت پنجره نیز بشکند، و امروز گسترش نگاه حذفی و بالا گرفتن رقابت غیر سازنده پی.وی.وی.سی و آلومینیوم را هشدار می‏ دهد و بر همبستگی هر دو علیه جنس بی‏ کیفیت و بنگاه بی‏ شناسنامه تاکید می‏ کند. پنجره ایرانیان مانند همیشه نه تنها اسیر چنین مرزبندی‏ های کاذبی نشد، بلکه پرهیز از تشتت، تفرقه و لزوم همبستگی اعضای صنعت پنجره را گوشزد می‏ کند.
حقیقتا باعث خرسندی است که در این بازار آشفته که کسب سودهای گذرا و حداقلی به هدف غالب این صنعت تبدیل شده است، پنجره ایرانیان تنها بر لزوم توجه بر کیفیت و رعایت استاندارد اصرار می ‏ورزد. به نظر می ‏رسد بخش آموزشی این نشریه نیز که روزبه ‏روز پربارتر شده، با همین هدف مدیریت می‏ شود. شرکت‏ ها نباید فراموش کنند که برای بقا در رکود فعلی، شکستن قیمت‏ ها و به ‏تبع آن نزول کیفیت به‏ هیچ وجه راهکار معقول و مناسبی نیست. در این فضا تنها راه برای ماندن، تقویت مجموعه‏ هاست. دقیقا برخلاف دیدگاه مبتنی بر شکستن قیمت و کیفیت، ارتقای کیفیت محصولات تنها راهکار پابرجا ماندن است و از سوی دیگر با افزایش دانش مدیریتی، می‏ توان با کاهش هزینه‏ ها یا حداکثر ساختن سود حاصل از هزینه‏ کردها به مقابله با رکود برخاست؛ و الحق که پنجره ایرانیان در بخش آموزشی خود این دو بخش را هدف گرفته است.
فکر می‏ کنم روند صعودی این نشریه می‏ تواند شتاب بیشتری هم بگیرد؛ اگر بیش از گذشته از دیدگاه‏ ها و نظرات تازه و ابتکاری جوانان این صنعت بهره برد و به انتشار آنان مبادرت کند. به ‏هرحال همین جوانان هستند که رهبری بازار و صنعت را در آینده به‏ دست خواهند گرفت که امیدوارم نسل جدید بتواند کمبودهای نسل گذشته را چه در حوزه یو.پی.وی.سی و چه در صنعت آلومینیوم جبران کند. شایسته است که پنجره ایرانیان به محملی برای شناسایی استعدادهای جوان تبدیل شود.
از سوی دیگر گردآوردن صاحب‏ نظران این صنعت و برگزاری مباحثی سازنده میان این افراد، می‏ تواند گامی دیگر در مسیر پربارتر شدن نشریه باشد. به ‏هرحال تضارب افکار در فضایی دوستانه و صمیمانه، قطعا یکی از نقاط خالی این صنعت است که لزوم آن به‏ شدت احساس می‏ شود. برگزاری نشست‏ ها یا همایش ‏هایی از این دست، برای حل معضلات فعلی که بسیاری از آنها حاصل ناهماهنگی ‏هاست، کاملا راهگشا خواهد بود. شاید بتوان گفت یکی از رسالت‏ های پنجره ایرانیان همین باشد، و با توجه به اعتبار و خوشنامی این نشریه، کاری دور از دست و توان به نظر نمی‏ رسد.
همچنین بخش آموزشی و فنی این نشریه نیز جا دارد که بیشتر و بیشتر تقویت شود. خلا آگاهی و دانش فنی امروز می‏ رود تا به بلای جان صنعت پنجره تبدیل شود. شناسایی صاحبان دانش در همین صنعت و انتشار دانسته‏ های آنان نیز وظیفه ‏ای است که به‏ خوبی از عهده پنجره ایرانیان برمی‏ آید. البته این کار در نشریه آغاز شده ولی به‏ نظر باید بیش از گذشته پربار شود.
در پایان ضمن قدردانی از زحماتی که در این هشت سال و صد شماره کشیده شده ‏اند، جا دارد از کلیه فعالان این صنعت بخواهم که این نشریه را از آن خود بدانند و به تعالی آن بی اندیشند. همانطور که اشاره کردم، سابقه این هشت سال به ‏وضوح نشان می ‏دهد که پنجره ایرانیان به ‏هیچ وجه جانبدارانه به مسائل نمی‏ نگرد و جز ترقی صنعت اندیشه دیگری ندارد. امیدوارم روند رو به رشد این صد شماره، همچنان پابرجا بماند.

نشریه پنجره ایرانیان ــ سال نهم ــ شماره 100 ــ بهمن 94


ثبت نظر

ارسال